Her sabah uyandığımda gördüğüm gözlerin
Bir günaydınınla başlardı günüm
Sıcak bir gülümsemeyle dokunurdu omzuma ellerin
Her gün başında sokağın girişindeki çiçek
Buz gibi esen rüzgar ve ben
Nihayetinde görürdüm seni
Neden canlanıyorsun rüyalarımda
Öylesine yoruldum ki koşmaktan ardın sıra
Bastığın taşları ezbere bilirdim
Kim bilir kimler ezberliyor şimdi seni
Görmeyen benden başkasını o gözlerin
Kimlerin yolunu gözlüyor şimdi
Düşlerimdesin gecelerim aydınlık
Gündüzlerim bir başka siyah
Ellerimi, kollarımı ve aklımı
Kaybetmişim sen başkasına gülerken
Ve ben sığmıyorum kağıtlara
Özlediğim aylar sığmıyor
Yetmiyor kelimeler seni anlatmaya
Yetmiyor
Bu gördüğüm sen misin bilmem
Yoksa sisli bir hayalin mi rüyamdan kalan
Bir gülümseyiş beklerdim her saat başı senden
Şimdi kim öpüyor gülen dudaklarından
P