Sırdı satırlarım...
Öfkenin tonuydu asırlara muhacir,
Yaklaşan kara bulutların suskunluğu sanki mazime mücbir.
Çalısına, çırpısına kaldığım bit pazarı köhne hayat,
Tozuyordu isli rüzgarlarımda bir çığ gibi müessir.
Bildiğim tüm duaların Kudrete yakarışıydı gürlemelerim oysa...
Ardı sağanak,
Ardı feveran,
Ardı tufan...
Son çığlıklarımın yılgınlığa koyuverişiydi kendini,
Bıkmışlığımın bu abes, bu sindiren melodisi...
Son çığlıklarımın yakıp yıktığıydı ardına bakmadan,
Çığ gibi meçhullere sürüklediğiydi,
Can kırığı hayallerimi...
Gitti satırlarım...
Gözümde çocukluğumdan kalma çapağım,
Yumruklarımı sıktığımda hep hatırıma gelen acılarım.
Her sabah uyandığımda,
Yeni bir eskiye meftun küle bulanmış ahlı anılarım.
Gitti satırlarım...
Yüreğimde çocukluğumdan kalma yaralarım.
Gitti satırlarım...
Yangınları, kahırları ardına bırakıp,
İki damla mutluluğa hasretleri sarıp,
Çıplak ayaklarımı dikenlerde kanatıp,
Gitti...
Ardına bile bakmadan...
Gitti...
Gitti satırlarım.
©kenanfaik
K