Hani gittin'ya
Gittigin gün
Bittim
Boynu bükük kaldı.
Bahçemdeki çiçeklerin
İçimdeki çocukların
Yaşını tutuyorum.
Ardından sevdamın
Karalar bağladım gönlüme
Gelmiyor içimden
Artık eskisi gibi gülmek
Ve gizlemiyorum
Kimseden göz yaslarımı
Hıç’kırıklarımı
İç’kırıklarımı
Oysa'ki ben
Nefes kadar yakın’iken.
Sana
Şimdi sen bir ömür kadar uzaksın
Bana
Tukendim.
Kaybettim güneşimi
Zifiri karanlıklarda
Izsiz kaldım
Sensiz kaldım
Kurmuyorum artık
Eskisi gibi
Vuslatın hayalini
Düşünmüyorum
Düşünmekte istemiyorum
Yarınımı ve sonumu
Çıldırıyorum bazen
Aklıma geldikçe
Beynimi kaplıyor.
Serseri bir düşünce
Resmini koyup önüme
Oyunlar oynuyorum
Azrail ile bütün gece.
Öyle yorgunum
Ve öylede vazgeçmişim geçmişim’ki hayat'tan.
Ağaçtaki son yaprak
Takvimdeki son yaprak
Misali
Yeniliyorum zamana
Direnemiyorum
Ve...
Bir kelebeğin ömrüne
Yükledim hayallerimi
Umitsizce
Yenildim
Gözlerinin içinde eridim
Tükendim.
Oysa
Dilegimdi
Gözlerinin içinde
Görebilmek gözlerimi
Şimdi
Sim'siyah düşler kuruyorum
Mas'mavi hayallerimin yerine
Uzak çok uzak.
Bilmediğim bir yerden
Çağırıyor beni sensizlik
Gel der gibi
Gel bu acıyı
Bitir der gibi
Meğer
Seninle olmak
Herşey demekmiş
Ve...
Sensiz olmak
Hiç olmamakmış
Anladım...
©eminbarut
E