Bilir misin sevdiğim gittiğin günden beri
Günlük tutuyorum kimi zamanlar güzel anılarımızı hatırlayıp yazıyorum
Kimi zaman sensizliğin canımı nasıl yaktığını yazıyorum
Gidişinle bir kalem birde kara kaplı günlüğüm sırdaşım oldu
Çoğu zaman geceleri yazıyorum
Çünkü en çok gece çökünce içime oturuyor sensizlik
Sessiz oluşundan mi karanlık olduğundan mıdır geceleri ayrı bir sever oldum
Seni yazarken penceremden yıldızlara aya kayıyor gözlerim
Ne güzel ışıl ışıl parlıyorlar geceleri
Biliyor musun sende benim geceleri içimde parlıyorsun
Canım yansa da sevgin ilk günkü gibi ışıl ışıl sıcacık sarıyor yüreğimi
Umudumu kaybetmedim oysa gidişin temelliydi
Gelmiyecegini bile bile umut ediyorum durmadan
Belkide sensizlikte acıyan yaramı öyle susturuyorum
Ne güzel bir cifttik oysa hep neşeyle doluydu içimiz
Çocuklar gibi salıncak ta sallanırdık
En çokta senin beni sallıyor olman hoşuma giderdi
Hele birde lunaparka gittiğimizdeki o sevincimiz anlatılmaz yaşanır cinstendi
Yükseklik korkum vardı da sen varsın diye korkmazdım
Çünkü sen elimden tutup bırakmazdın
Daha anlaticak nice güzel anılarımız var senliyken
Elimi her tuttuğunda dua ederdim şükürler olsun varlığına diye
Öyle içten güzel seviyordun ve tutuyordun ki elimden
Asla bırakmaz beni demiştim çok güvenmiştim sana
Meğerse sadece hayalmiş herşey sen bırakıp gittin
Güvendiğim dağlara kar yağdı ve ben hergün üşüyorum
Sen yanımda yoksun ellerin yok artık ellerimde
Canımdan çok sevdiğim güvenimi
giderken yıkıp gitti diye
Artık hiç kimseye kalmadı güvenim
©sevdalıkız
S