( TURKUAZ KALEMİNDEN )
Gittiğin günün ertesi
günüyüm sevgilim,
Biraz buruk,kırık ve
Bir o kadar da bitkin.
Ardında bıraktığın sensizliğin,
Müptelası olmuşum sevgilim.
Ah sevgilim ah,
Öyle bir gittin ki bizden,
Bir yangın başladı kalbimden.
Yavaş yavaş
yayılıyorken derinlerime,
Bir seni istiyor kalbim.
Biliyorsun sevgilim,
Bu yangının tek itfaiyecisi sensin.
Başka birini istemem,
Senin aşkın beni yaktı ya,
Su da senden olsun sevgilim.
Öyle bir kuraklık ki
içimdeki sevgilim,
Kızıl bir çöle düştüm ardından.
Suyu arayan bir insan
Ve sen benim gölümsün sevgilim.
Ah sevgilim ah,
Serap gördüm ben değil mi?
Susuzluk hakim
olmuşken dudaklarıma,
Seni gördüm çölün ortasında.
Koştum sana durmadan,
Her yakınım dediğimde
gittin benden.
Neden sevgilim neden,
Neden gerçek değil de
bir seraptın bana düşen.
Hayat yine oynadı oyununu,
Gözlerimde kaldı serabın.
İlk defa bu kadar yanıyordu kalbim,
Sen benim tek gerçeğimdin.
Biliyorum senin için bitti herşey.
Neden sevgilim neden,
Bu kadar severken seni,
Aldın avucuna kalbimi.
Aldın gittin benden beni,
Ben kimim bilmem şimdi.
Bir sensizliğin sahibi,
Ardında bıraktığın
bir yaşanmışlığın eseri.
İlhan Berk (Gittiğin günün sevgilim)sözünden esinlenilmiştir
Ş