Yine buğulanmış yüreğin
Sanırsın ki
Metruk limanlara demirlenmiş,
Soğuk bir kıyıyı dost edinmiş,
İnan bilmiyorum
Yüreğinin bu solgun buğusuna
Bu hüznü çizen kim?
Bugün gözlerin de bir başka
Nemli, alıngan, bulutlu.
Kırpsan usulca bir an
Hüzün akacak sanki.
Ah şu dudakların, diyorum!
Suskun, ürkek dudakların
Bir giz perdesi,
Bir mahrem peçesi sanki.
Ve o dudakların
Sessiz çığlıklarla dolu
Bir aralansa söz deryası.
Bütün bunlara sebep
Yüreğinin ince buğusu mu?
Gözlerinin alıngan bulutu mu?
Yoksa
Dudaklarının o ölgün susuşu mu?
İnan bilmiyorum!
©dem-azad.
D