Sabahın vurduğu ilk ayazla,
Balkonuma konan kuşların veda töreni,
Ayrılık çığlıklarıyla teskin ediyor göreni,
Hayatın kalp sahibine hoş bir vaazla,
Rastladın mı bu dünyadan mutlu mesut gideni?
Öyleyse bende unutmalıyım hatıradan sileni,
Zaten çalıyor gün geçtikçe daha yakından ölüm sireni.
Sözüne kanıp bir yarımı bıraktığım bu hayata,
Tek sözüm "artık kırma herşeyinden çok seveni".
Maziden kalan anılarım yüzüme biraz da olsa gülüşler,
Yalnızlığın her zerresini tattığım sokak lambaları sönüşler atar.
Artık belki de gücüm buraya kadar.
Ve unutma ki her neşenin altında gizli bir acı yatar.
©ggurkann
G