Gölge gibi peşimde, adım adım iz sürer,
Sessiz adımlarıyla, kalbime diken serer.
Bir yılan gibi sinsice sokulur yanıma,
Sözleri bal, özü zehir, bilmem hangi yana.
Görünmez yüzüyle, dost maskesi giyinir,
Gözlerime bakar, fakat içimde fırtına devirir.
Kavurur içimi, rüzgarı gibi kara kışın,
Gönlümdeki ağaçları kökünden kırar, yıkar taşın.
Düşmanım mı? Yoksa dost görünen bir hayal mi?
Her kahkahası sahte, her selamı veda gibi.
İçimde büyüttüğüm güllerin dikenine bulanmış,
Her yaprağı dökülürken, nefesim zehirle yanmış.
Bir tufandır, her an patlamaya hazır,
Küçük bir kıvılcımda, yanar tüm denizler kızıl.
Okyanusları kurutur, ruhumun en derininde,
Bir dost gibi görünürken, bir düşman saklı derinde.
Düşman! Seni bilirim, bakışın saf, sözlerin hain,
Bir kurşun gibi gelir, gönlümde açtığın derin.
Ama unutma ki, her yara izinde bir direniş büyür,
Düşmanlar bile bazen kahramanları doğurur.
©miran.
M