Alıp beni benden giderken ufukta bile görünmeyen diyarlara,
Sonsuz bir gecenin sıkı.şıklığında kalmış gönül hatıralarım.
Devrim gibi vururken yüzüme gözüme senlik akını,
Boynunda kalmış dudaklarım kadar mest olmuş satırlarımda saklı saç tellerin.
İmkansız bir uçuşun eşiğine mum dikmiş,
Avuç açıyorum olmayana,
Avuç birleştiriyorum duymayana.
Kalkıyor ayağa anlaşılmamış bir aktarım,
Ayaklanmış renkler bulanıklığı,
Karanlık bastırıyor.
Karmaşa çıkmış,
Çatışma başlamış.
Kimim ben diye soran bir akılsız kol gezerken sokaklarımda,
Titrek bir ışık gibi bozgunlarda buluyorum kendimi.
Orta yerimden vurulmuş,
Uçlarımdan tutuşmuş,
İçten kavrulmuş,
Uçuşuyorum.
Yakamoz esiyor saçlarıma,
Tınısı kulaklarımda.
Şimdi nereye gitsem,
Sana çıkıyorum.
Kavimler gibi göçüyor,
Sensizliği içiyorum..
©dias
D