Bir yolculuk var, gidiyoruz sırtımızda çulumuz..
Yalınayak, baldırımız çıplak sefil bir haldeyiz.
Vurduk kendimizi sarp kayalıklara hiç beklemiyorken amansız
Vakit gece, kurtlar uluyor dört bir yanda
Yarı aç yarı tok bebeklerimiz.
Memesinde sütü kesik anaların..
Islak yollar çamura dönüyor
Bu yolculuk bir sürgün bitmek bilmiyor..
Göçüyoruz aç susuz yok bizim kimsemiz.
Uzuyor karanlık korkular büyüyor.
İnce patikalarda ömrümüz solarken..
Saman alevleri yanıyor dört bir tarafta..
Tüfek sesleri duyulurken..
Barut kokuyor dört bir yanımız..
Yol, yokluk içinde sürüp gidiyor...
Kendimizden uzaklaşıyoruz.
Kimiz? Neyiz?..
İnanın adını bile unutuyor insan...
Vay anam vay benim garip anam..
Mezarlar kalıyor ardımızdan...
Soluklar kesiliyor bir bir
Işıltılı yıldızlar kayıyor gökyüzünde
Dumanlar karışıyor hatıralara anılara.
Yaşadıklarımız kalıyor ardımızda...
Bu göç koparıyor köklerimizi..
Öldürüyor tüm emeklerimizi...
©uğurünver
U