Geldi yaz yine,
Bu sefer ki göçüm kendi derdime,
Açılmadan kanadım, kırıldı ferim,
Gelemem kemdime.
Bu ne iş, bu ne dümen, anlayamadım,
Rüzgar bile, beni koymuş dengine.
Giderim yolum uzak değil, vuslat içimde,
Varılmadan yerini bilirim, şeklini de.
Vakit kısa, ömür kısa, lâkin göç büyük,
Acılar bile alışmış, benim derdime.
©yılmazönür
Y