Göçmen kalbimi kağıttan kuşlara verdim şehrin öbür yanındaki sevdama uçursunlar diye ve bir çocuk nidasıyla bekledim balkonumda yüzüme acı acı bakan güneşi umursamazcasına Esen rüzgar birazcık canımı okşasada göçmen kalbimi kağıttan kuşlara verdim yağmuların hiç yağmıycağını bilmezmiş gibi rüzgarların çığlıklarıyla kuşları ürküteceğini unutmuş gibi ben şimdi kalbimi göçmen eyledim ona ulaşmasada yağmurlarda ıslansada topraklarda kaybolsada ben kalbimi göçmen eyledim
©çerkez81
Ç