Göğe dokunmak kadar uzaktı ellerin,
Maviliğini yitirmiş kentlerin çıkmaz sokaklarına açılıyordu gözlerinin rengi,
Dokunmak istercesine ,içine çekmek istercesine ,alabildiğince gökyüzü kokuyor sanki hayalimdeki sen,
Bir askerin harbinden çıkıp da kana kana içtiği suydu yüreğimin üzerindeki gülen çehren,
Gökyüzünden düşen bir yağmur kadar sulusepken ve alabildiğince insanın içine işleyen,
Sen göğüm kadar mavi ,sen alamadığım nefes kadarsin ,
Sen bana hercai bir eşkiyanın yoluma pusu kurduğu tuzaksın...
©heyula34
H