İçimde haykıramadığım gerçekler büyüyor,
Yüreğim ritimsiz bir çarpıntı içinde.
Çaresizliğin nefesi geceyi bölüyor,
Ayazın kol gezdiği sabahın beşinde.
Nafile artık, bıraktım kendimi.
Dur ihtarı fısıldıyor kulağıma kader.
Çıkmıyor, duyamıyorum cılız sesimi,
Güneş, gecenin zulmünden bir haber.
Umuda yolculuk , bu son durak,
İstasyon acımasız,tren müşkül.
Mevsim sapsarı,olabildiğine kurak.
Ben sende nokta,sen bende virgül...
©tatarramo
T