Gökyüzü herkesi ayrı renklerle karşılar
Kimi bir gün doğumunda uyanışı yakalar
Gün batımında kimi sigara yakar
Kimisi hayal mavisi yağışlara kapılır
Kaybolur kimi pamuk bulutlarla uzaklaşır
Sevdiğiyle nefes nefese sevdalanır kimileri
Kiminin gök yüzü huzurla gül açtırır
Kimi gökyüzünde hasretle iç yandırır
Bulutların şekillerine takılır bazı gözler
Kimi bir çift gözü bulutlar arasında gözler
Bilir ki mesafeler olsa da, gök ortaktır
Bakışlarla hızla insanlar insanlara uzaklaşır
Çeşit çeşit renk, tıpkı iç alemi gibidir
Şimdi bir buluta kapılmanın yeridir
Bir nefes almalık bulut, kucağıma gelir
Geldiğiyle melek şelalesi, aşağıdan akar
Bir yürek durağıdır gökyüzünün kuşağı
Ruhumun rotasız gezgin yeri göğün kucağı
©uzakdiyars
M