Nasıl başlasam nasıl anlatsam bilmiyorum
Kelimeleri nasıl sıralasam içimdeki karmaşayı nasıl yazsam bilmiyorum
Artık anlamı yok gibi uyumanın sabah gün doğunca uyanmanın.
İnsan tüm hislerini duygularını en güzel yaşında kaybedermi? ben kaybetmişim demek ki.
Sanki boşlukta kaybolmuşum birinin elimden tutmasını beklerken beni daha da karanlığa gömen yüzleri görüyorum artık.
Önçeden olsa konuşur sohbet eder içimi döker rahatlardım. Ama şimdi hiç birşey kafamdakileri ve geçmişin hastalığına çare olmuyor.
Saçmalıyorum bazen sanki yaşlı bir adam veya küçük bir çoçuk gibi oluyorum
Kendimi kaybetmiş gibiyim.
Bir şiir su gibi dökülüyor içimdeki yangına
Yüreğim bir nebze olsun ferahlıyor
Tükendim biliyorum son çare yazıyorum
Günün birinde okurlar diye
©aliçepni
A