G

Gök Yüzü

Sıcağında yanar bir yürek
İçine düşmüş sevdanın
Ne yapsa kurtulur bu gariban
Sevmiş işte der ki son anım
Nedir bu mutluluğun bedeli
Ne bu huzur gökyüzünde
Güllerin tek sahibi iken sen
Gülmüş sanki Gök'Yüzüne
İnsan utanırdı nefes vermeye
Karışınca kokun rüzgara
Yaşam kadar güzeldin sen,
Güller solarken bile umutlu
Kavrulmuş sevdanın kolların da
Alınır mı hiç sevilenin ahı
Yürek bu sevdi bir kere zalim
Ver elini de dünyayla tanışsın
©izbedül