E

Gökkubbe

Hayat ne siyah ne de tozpembeydi geri de kalanlalarla devam edeceğim bu yola
artık kararliyim gitmelerini izleyeceksem gelmesinler iftiraların da bileni var
ama boynu bükük pencere kenarından
bakmayacağım artık ağlamayacağım
umutlar taşıyacağım sandalıma çünkü ben çok defa geldim iyi niyetim şahit olsun
anlatarak tükendim zaten kaçırdığım fırsatları
geri alacağım tek tek mutluluğun penceresine
dayadım yüzümü sırtım yere gelmez
Hak yemedi sevgim
huzur dolar nefesim huzurlu isen
uzak diyarlarında gurbetinde adımlarım
duyar misin

döküyorum içimin yangınlarını
deniz arınır sevgimizle denizin mavisine
kol açarız
sevgilerle birleşsin gök yüzün de renk renk
sevda yeminine baş koyalım
elbet bir gün
bitecek bu keşkeler de pişmanlıklar ama sen iyikiler arasında olacaksin hep kokusu
dağılsın
uzerimize çiçek lerin ilkbaharı
neşe için de karşılarken
Sen bana inanırsın bilirim dokunaklı kalemimi
biledim bak
benimle
beraber daha nice şiirler çiçek açacak
yelken açarken sacaklanir mavi
endamlıdır
göklere erişiriz tazelenir aşk
senin le beraber
şahit olacak gökkubbe de göreceğiz
©ebrulimsi5