Gökyüzü ağlıyor sessizce,
Damlaları düşüyor yüreğime ince ince.
Her damlada bir anı, bir hüzün,
Sanki anlıyor derdimi, biliyor her şeyimi.
Yağmur kokusu sarıyor her yanımı,
Seni hatırlatıyor sanki, uzaktaki yârimi.
Bir damla yaş süzülüyor yanaklarımdan,
Gözyaşlarım karışıyor gökyüzünün gözyaşlarıyla.
Uzaktasın işte, kilometrelerce ötede,
Yüreğimde bir sızı, bir özlem ateşi.
Yanımda olamaman karışık duygulara sebep,
Hem hasret hem de öfke, hem sevgi hem de keder.
İncitiyor gidişin, her nefes alışımda,
Dokunuyor sensizlik, her anımda.
Bir kelimeni arıyorum, karanlıkta bir ışık gibi,
Belki de sesini duysam, biraz olsun diner bu fırtına içimde.
Gökyüzü dinmiyor ağlamaktan,
Ben de dinliyorum sessizce,
Belki bir gün biter bu yağmur,
Belki bir gün gelirsin yanıma,
Ve kurur gözyaşlarım, diner bu fırtına içimde.
©hasanbey.
H