Benim gökyüzünde kocaman bir evim var.
Oradan yıldızları izliyor gözlerim.
Her şafak vaktinde onları dinler.
Ve o güzel şarkılarıyla şenlenirim.
Ay mesela.
En yakın dostumdur.
Her derdimi anlatırım.
Sabah akşam dinler durur.
Güneş'tir hep benim sırdaşım.
Ay'a güvenmem bazen, hemen ona koşarım.
Aman ay duymasın, onun kalbi kırılır.
Ve o muhteşem dostluğun bende hatırı kalır.
Gezegenler var tabi.
Onlar ortak uçsuz bucaksız sevgime.
Ne zaman yanılsam, düzeltirler beni.
Üzmez, değer verdiklerini hissettirirler birde.
Onlardır çocukluk arkadaşım.
Kötü gün dostum, yine onlardır.
Dizimi kanattığım şu buhran da.
Yaramı saran bile onlardır...
Aphroditex
31-07-2019
©aphroditex
A