Şimdi
Hayal meyal hatırlıyorum
Ayak izlerimi bıraktığım denizi
Oysaki
Ne kadar küçüktüm çocukken
Ne kadar unuttum büyükken
Sonra
Görmek için eğiliyorum
Gökyüzünü yansıtan aynayı
Madem ki
Düşecekti yıldızlar şimdiden
Dilek mi tutmalıydım güneşten
Bazen
Düşleyebilmeyi umuyorum
Her şey geriye doğru akarken
Sanmıştım ki
Gülebilirim hâla özgürken
Ağlayabilirim henüz insanken
Sonunda
Kendime bir sır saklıyorum
Zamanın içinde gizlenen
Anladım ki
Utanmaz halinden kimse ölürken
Lakin
Unutur ruhunu her gün yaşarken
L