Kelamın öyle sandığım gibi bir mealinin olmayacağını yıllar önce ezber ettim.
Ama yine de ısrarla yazmaktan söylemekten vazgeçmedim.
İnsan bazı hisleri kendine saklayıp,
turşusunumu kuracak diye düşünürdüm.
İşte hep ondan !
Sonra öldüm dedim,
bir daha da kelamını etmedim hiçbir hissin.
Ama gördüm ki bana rağmen hazan geçiyor,
hüzün bitiyor
ve insan başka bir yerde,
başka bir şekilde,
başka bir kişiyle tekrar diriliyor.
Dirildiğim yerde yine kelamın bir meali yok. Şükür onu ezber etmiştim...
Bu sefer ölmek yok.
Karar verdim,
yine bir halden anlamaza denk geldi isem
balonlarla bir olup uçacağim bende gökyüzüne...
P