Bir zamanlar yaşadığımız şehri aydınlatıyordu parıltımız
Sokak lambaları işlevini kaybediyordu
Ellerimizle kuşlarının kalbine dokunuyorduk
Bambaşka ülkeleri gökyüzünden seyrediyorduk.
Yağmurun ilk taneleri bize düşüyordu
Kainatta ilk biz ıslanıyorduk
Belkide güneşe hiç gerek yoktu
Çünkü biz seninle tüm dünyayı aydınlatıyorduk
Hatırla bir gün sonbahar yaşanıyordu
Yaprakları döken ağaçları seyrediyorduk
Sen oradan mor kanatlarınla kanat çırptıktan sonra
Gökyüzünden ,aniden gelen ilk baharı selamlıyorduk..
Ve sonra birgün kör bir kurşun sesi duyuldu gökyüzünde
Ben gözlerinin önünden düşüyordum
Belki de Akdeniz beni bekliyordu
Yeryüzünün gökyüzünde ölüyordum.
A