Ne tuhaf şehir burası,
Ne garip sokakları var...
Evleri yıkık dökük,
İnsanları yorgun ve çaresiz
Bakıyor gökyüzüne...
Bu şehir sessiz ağlar,
Gökyüzüne bir türlü dokunmayan güneşi
Yorgun ama umutla bekler...
Bu şehrin duyguları var,
Kimse görmese de...
Bu şehir ;
Gökyüzünün karanlığına
Güneşi olmasa dahi
Yüreğinin güneşiyle bakabilir...
©çaresaz
Ç