Hüzünlü vedanı yad etme ellere
Nihayetin huzurunda açacaktır göğe ellerin
Ses etme alçaklaşmış şikâyetlerine
İhanetin olacaklar onlar benim için senin
Tenin dönmüş mayhoş beyaz bir renge
Efkârım hiddetlenir bir kenara yazın
Bakamazken yeşile çalmış mavi gözlerine
Kutlar seni göz yaşlarımı kurutmuş yokluğun
İmkansız bir ilham gelmişti ki ölüme
Yollarımızı ayırır kudretli yüce ressamım
Seni seçecekti biliyorduk istediği rengine
Ben ondan bu maviler adına razıyım
Ektiğin umutları suluyorum gölgende
Ama bir gün bitecektir elbette gözyaşlarım
Işığı görecek olsam bir gün karanlık bir yerde
Seni seven ve bekleyen bir gölgemi bırakırım
©
©parchio
P