Gecenin karanlığına saplanmış avare avare yürüyorum.
Arkama baktıkça sanki beni bekleyen gölgeler görüyorum.
Sessiz sedasız geçen saatler düşüncelerime gebe.
Gönlüme mil çekilmiş,
Yalnızlık peşimdeki ağır hece.
Usandım bu bitmek bilmeyen bekleyişlerden.
Göz kapaklarım ağırlaştı artık, ağlama eylemlerinden.
Aşkın ağırlığı, yalnızlığın katılığı derken.
Korkar oldum çisil çisil yağan karanlık gecelerden.
Münzevi bir hayatı seçtim, huzur buldu uykum.
Dert nehirlerinden sabır suları içti ruhum.
Gayri meşru aşklardan kaçtığım günden beri,
Masmavi denizler kucakladı yorgun göz bebeklerimi.
©ikrar
I