içindeki çocuğa kızamadım
yeni dillenmişti masumiyetin gölgesinde
anne kucagindaydi sevgimiz ben seni uzaklardan sevdim hep
biraz yabani ama kimi zaman
gözlerine vardığımda aşinaydın bana
gidiyordum neden bilinmez ta ötelerden
günşığı sonunda terk ediyordu beni
neden aşk hep yolların ulaşılmaz biliyorum
sesi bir gariban buruktu yineleyerek
bozuk plak gibi fisildiyordu yüreğimize
sanki işliyor içine içine tanıdık değilim elbette
sarılıyorum kayboluslarimdasin
üşüyordum sessizliğimde göremezsin kim bilir
©runalyel
R