Hatırlar mısın geçmiş günlerde elele tutuşup sen ve ben birilikte koşardık, kırlara... Ne hayaller kurardık sevdamıza, doğacak güne yarınlarına. Gelip geçti beklediğimiz o günler, ne sen benim oldun, ne ben senin oldum. İkimiz de birbirimizden ayrı düştük. Bir sevdanın çile kervanına birer yolcu olduk. Nice hatıralar içinde bende kalan en güzel hatıran, güzelim saçlarını tarayıp kır çiçekleriyle süsledeğim gelincik çiçeğini paşına taç yaptığım. Ve birgün bu gelincik taçınla gönlümün sultanı olursun diye kurduğum hayaller içindeydi. Ne sen tacına kavuştun ne de ben gönül sultanıma. İşte kurduğum hayaller böyle en güzel hatıralar en acı bir hatıra olarak yüreğime gömülüp kaldı. Zihnime çakılmış bir çivi gibi ne paslanıyor ne de zihnimden sökülüp atılıyor. Her gece bir kabus olup üzerime çıkıyor. Bazen nefessiz kaldığım bile oluyor. İnsan ne geçmişini unutabiliyor ne de geçmişine gidebiliyor. Zorr olsa da yaşamak işte böyle, yaşıyoruz.Buna da yaşamak dersen işte böyle canı gönülden seversin sonu hep bir hüsran ayrılıklar içinde kalan bir ömür işte böyle yaşıyoruz.
©doğukan01
H