Hatırlar mısın geçmiş günlerde,
Elele tutuşup seninle koştuğumuz kırlarda?
Ne hayaller kurardık sevdamıza, yarınlarımıza,
Gelip geçti beklediğimiz o günler.
Ne sen benim oldun, ne ben senin,
İkimiz de yollar ayrı düştük bir gün.
Bir sevdanın çile kervanında yolcu olduk,
Nice hatıralar içinde en güzeli sende kalan.
Saçlarını tarayıp kır çiçekleriyle süslediğim,
Gelincik çiçeğiyle taç yaptığım günleri hatırlıyorum.
Ve birgün sen bu gelincik taçla gönlümün sultanı olursun diye,
Hayaller kurmuştum içten içe.
Ne sen taç olabildin, ne de ben sultanıma kavuştum,
Hayallerim en güzel hatıralarla yüreğimde kaldı.
Zihnime kazınmış bir çivi gibi,
Ne paslanıyor, ne de söküp atabiliyorum.
Her gece bir kabus gibi üstüme çöküyor,
Bazen nefessiz kalıyorum, çaresizce.
İnsan ne geçmişini unutabiliyor,
Ne de geçmişine geri dönebiliyor.
Yaşamak zor olsa da işte böyle yaşıyoruz,
Canı gönülden sevdiğimiz, hüsranlarla dolu.
Ayrılıkların izi bir ömür boyunca,
İşte böyle yaşıyoruz, işte böyle seviyoruz.
©hasanbey.
H