ah şimdi bir şiirden okuyorsan ismimi geç olmuştur.
yarım kalmış son cümle, gönül pınarım durulmuştur.
ah bu yarınsızlık ezelden beridir bağrıma saplı bir sancıdır.
ayakta duruyorsam dayanağım yarın inancıdır.
söyle şimdi gördüğün bu yabancı satırlar ben miyim?
yoksa yerin altında yatmakta olan bir beden miyim?
dün elinde kalemi tutan bugün kim olmuştur?
baharda açan taze çiçeğim vakitsiz solmuştur.
sevmeseydik bu fani dünyayı böylesine derinden
vakit gelince kolay olurdu kalkmak yerinden
arkana bakmadan yola koyulmak gidenlerin peşinden
bu efsunlu konakta kaç yolcu daha oturmuştur.
terk-i mekan eyledim gençliğin ilinden
anlamaz oldum şimdi eyleyenlerin dilinden
ben mi oldum şimdi zehir akıtan kaleminden.
işte o vakit noktayı koymanın vakti dolmuştur.
düşman kesilir saatin tiktakları
bir çare nafile süzersin uzakları
konuşamazsın titer dudakların
en nihayetinde tüm yolculukların
amansız bir son bekler
bu yüzden boşunadır emekler
bu yüzden bilemeyecekler
gelenler gidenleri göremeyecekler
gidenler dönemeyecekler
dilindekini söyleyemeyecekler
yarım kalmıştır kitaplarının sonları
tanımazsın sen onları
sayılıydı zamanları
ben onları tamamlarım
ben onların dilinden anlarım
benimde eksik kaldı bir yarım
bir sayıklama içinde son bulurken rüyalarım
ben gönlümü onlarla oyalarım.
©opapa
O