Bekler durur gönlüm, gecenin karanlığını.
Müjde vereni yok ki, bulabilsin aydınlığını.
Her gece karıştırır mazinin sayfalarını.
Ona da arta kalan, umudun kırıntıları.
Bir duası vardı, ömrünce el açtığı.
Olmayacağı halde sabırla sayıkladığı.
Yaşaması ağır olsada katlandığı.
Sevgisini kendi içinde sakladığı.
Her nefeste, yaşanmışlıklarda kaldığı.
Durup durup hayallere daldığı.
Gözlerinin önüne gelse de sevdalı bakışları,
Kabullenipte, ayrılığa alıştığı...
©
M