Yine akşam oldu gönül
Yine terk etmiş güneş seni
Oysaki söz vermişti gönül gecenin şerrine bırakmayacaktı seni ...
Bahçedeki güller yine solmuş
Gülün soluşu bülbüle dert olmuş
Bir gün sen yitirirsen yaşamını ardından kim ağlar gönül...
Hani severdi denizlee seni
Şimdi hırçın dalgalarla yerden yere vuruyor yıpratıyor bedenini
Yani o aşık oldugun mavi sukarda hüsrana uğrattı seni
Şimdi sen kime guveneceksin gönül...
Ya gözyaşlarınla beslediğin kır çiçekleri
Peki onlar nerede şimdi
Bu kör karanlıkta onlardamı yalnız bıraktı seni ...
Artık çekil köşene gönül yüreğinin sana söylediği gibi
Kıbleye dön yönünü
Ve yalnız seni yaradana aç ellerini ...
©esmapolat
.