Gönül

İnsanları gördüm bir çoğunda var hep bir haset,
Kin nefrete doymaz,
Kimini ağlatırken kendisi bakıp sırıtarak nasılda güler değil mi gönül,
Bir çoğunun gözleri kör kulaklar hakikaten sağır, Ağlayan dostun gözyaşlarına hiç aldırmaz dost görünümlünün verdiği dert keder de bir başka dert gönül.
Ağlayan neden ağladığını bilir de ,ama ağlatan kin nefret hasetinden ağlattığını bilmezmi.
Hakikati hiç kimseye telkin etme zaman kötü bir zaman seni de anlayan olmaz gönül.
Ahır devir yalancılar yalanı sever doğruluktan kaçar, Üzülme gönül doğruyu bil, Haset edeni görgeç biraz sabret,
Sende zamanla her bir şey geçer
Geçmez dediğin dert tasanla birlikte göreceksin ömüründe geçer gönül.
©doğukan01