Gönül bazen yaralı bazen mutlu olur
Ömür sahnesinde bir tutam sevgi olur
İçten içe yıpranır dışa vurmaz
Arkadaşlar mutlu olduğunu zanneder
Acıları içinde kilitli bir sandıktır
Huzuru hep dışa vurur
Üzüntülerine kimseyle paylaşmaz
Bazen şiire döker
Bazen bir türküyle mutlu olur
Kainata bakar hep tevekkül eder
Tevekkülle mutlu olmayı bekler
Yürek hep dostan aldığı darbelerle bir mum gibi erir.
Gördükleri karşısında hep tebessüm eder.
İnsanlar bilmez yürek yaralı olunca
Sadece kalem ve kağıt konuşur.
Bazen hüzün bazen mutluluk arar
Sabırla ömür sermayesinin mutlulukla bitmesini bekler.
©aydenizayd
A