Melekût-ı âlâ’dan gelen bir melek sandım;
Ben seni öyle sevdim, sana sevdalandım.
Cemre düştü toprağa, baharı bekledim.
Gönlümde bir gül açtı, derken gül bahçem kurudu.
Soldu gülüm günüm, gecem karardı
Kışa döndü, hazan oldu bahar behçem
seni sevdim, sana sevdalandım.
Gönlüme seni bekledim, beklemekten
Gönül çiçeğim solup gitti gönlüme.
Hazan düştü umut çiçeğimde, yaprak döküp gitti. Benim için bir sen vardın, sen de gidince benim için yaşanacak pek bir şey kalmadı...
©doğukan01
H