Yalnızlığın kitabını yazdıracak ne vardı be kader
Çok şey mi istedim sanki .....
İstedigim gözlerimi gözlerinin gokyuzune emanet edecegim bir canandi candi
Gözlerinin denizinde hayallere dalacagim sevdaydi
Ama olmadi işte
Oysa kader yalnızlığın kitabını yazdirdi bana
Damarlarımdan sayfalara döküldü yalnızlığım
Sigaramın dumanı oldu efkarım
Bitmedi... bitiremedim....
Kalın bı romandi sanki hayat..
Ne zaman okumak istemekten kacsamda
Onumde bekler buldum beni
Kaçmak istedikçe kacamadim...
Boğazımda düğümlendi anlatmak istediklerim...
Gözlerime birikmiş yağmur bulutlarim oldu
Dokunsam yagacakti yüreğimin topragina
Ama ben dokunmaktan hep kaçtım
Birde hayallerimi susleyen mutluluk vardi
Altın saçlı kız çocuğu gibiydi mutluluk herkesin isteyip ulaşamadığı
Beni de hep teğet geçti zaten hep uzaktan el etti gel dercesine ....
Çok düştüm peşine hep benden öndeydi ama bir türlu yakalayamadim
©ramo01
🇷