Gönül evi diyorlar
Kalbimin taa derinliği
Bazen öyle bir yere geliyorum ki
Öfkem nefretim yorgunluğum
Hepsi bir yere sığıyor
Gücum kalmıyor
Kolum kanadım kırılıyor
Ne çok yorgunluklar gördüm
Geçer dedim geçmedi
Sabır ipliğine düğüm düğüm bağlıyorum
Attığım her adım
ürkek yavaş ve sinirli
Hayellerim mi
Oysa dolu dizgin
Mutluluk huzur
Sevgi saygı güven
Gerisi teferruattır
Kalbimin anahtarıysa
güven
Ìşte burası Gönül evim...
©aysevdam
A