P

GÖNÜL

Konduğun kafese sığmak bilmedin
Bana da dar eyledin cümle alemi
Çırpındın çırpındın uçmak bilmedin
Ayrılmaz yar eyledin gamlı kalemi
 
Susmaya gelmedin,  dile gelmedin
Yokuştan inmedin, düze gelmedin
Nevbahara kızdın, güze gelmedin
Tutuşmuş har eyledin garip sinemi
 
Ne isteğin bitiverdi ne de hayalin
Yok mudur? bir adımlık ricatin
Gam, keder, elem midir ricalin
Başımda var eyledin daim matemi
 
Senle didişmekle gelip geçti seneler
Hülyaların yüzünden göçtü gerçekler
Usu sus eyledin başta, soldu çiçekler
Parmağımda zar eyledin aşkı hatemi
 
Ne durduk, ne bir yere vardık seninle
Hep kendini yaktın gönül, kendi elinle
Ben neyim bilmedim senin nezdinde
Çekilmeye ar eyledin artık çilemi
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
©pir-ikelam