Maviliklerde bir bulut, peşinde ruhum,
Sonsuzluğa uzanan bir yol, adı meçhul.
Aşk yağmurunda ıslanmış yollardan,
Yeni ufuklara yelken açmak ister bu gönül.
Uzak diyarlara, dağlara, bilinmeyene,
Memnuniyetsizliğin gölgesinde bir sürgün gibi.
Her dilden aynı nağme, aynı hüzünlü ses:
Her şeyi, herkesi geride bırakıp gitme arzusu.
Yanına alacak üç şey yok, tek bir istek var:
Kendisi olmak, özgürce kanat çırpmak.
Her şeyi, herkesi beraberinde götürmek demektir bu,
Bir benlik yolculuğuna çıkmak, yeni bir ben inşa etmek.
Açılıyor kapılar, başlıyor göç,
Deniz başka deniz, hava başka hava.
Gördüklerim, beklediğimle uyuşmuyor,
Her şey yabancı, her şey tuhaf.
Ama artık gitmek gerekiyor içimden,
Bir sabah masmavi bir bulutun peşinden,
Dönüşü olmayan diyarlara, sonsuzluğa...
©hasanbey.
H