Gönül hânem derûnunda bir âh u vâveylâ,
Her demde çâresiz, hâluk-i bî-pervâ.
Leyl-i yâre erişmek cân ile dost,
Bir kurb-i muhabbet, sermest-i peymânâ.
Zülfü rûh-ı seherdir, âlem-i hicrân,
Bir dem huzûr ister, âşıka kisb-i cân.
Mecnûn olup seyrâna düştüm yah dem,
Lâle-zâr-ı vuslat, vefâ-yı peymânâ.
Düşer mi âlem-i cânân, hâneme bir nûr?
Ey aşk-ı dâimî, ye'se bende durḫûr!
Anlatayım ben şu gönül hânemde,
Bahar u gülistân, her daim senle hâme.
Nice zamanlar geçti, âhâsı gizlidir,
Rind olur teslim, aşk ile bî-sürûd.
Bu nâçiz bende'n, dâima seninle olur,
Hâsıl olur şurûr, aşk-ı tenhâ bu yol.
©wvictoriaw
W