Kemikleri sızlayana kadar sevmeli bir güzelliği, dövüşmeli uğruna!
Sonra yaslanmalı o güzelliğe, binlerce yılın yorgunluğu, bir zehir gibi süzülmeli bedeninden.
Böyle söyler ***** kitaplar ve şiirler, eğilip kulak verirsin ve sana herşeyin, bütün bu acıların sevmekle biteceğini fısıldar.
O fısıldar sen dinlersin ve yüreğin yorulur.
Gerçekler acıdır, bilir insan! bu yüzden korkar.
Sorsan geceye, söylesen anlatır sana kaç kaç yorgun kaybetti yolunu.
Kaç yorgun gördü dibini uçurumun!
Demem o ki gönül hanım ben o yorgunlardanım yaslandım sana, düştüm uçuruma, gece gördü, ay gördü, özlemlerim gördü.
©firaz
F