Her insanın gönlüne açılan bir kapı vardır,
O kapıyı açtıracak bir söz, bir kelime, bir bakış,
Kati gönül dahi erir, yumuşar, bir tebessümle,
Katılığın ardında bir zaaf, bir insanlık izi vardır.
Kati sanılan kalplerin derinlerinde yatar,
Temiz ve saf duygular, necip, yüce hisler,
Her insanın içinde bir cennet bahçesi gizli,
Gözden uzak, kalpten yakın, özde saklıdır.
Gönül kapıları çalınır, ince bir sesle,
Bir tebessüm, bir merhamet, bir dokunuşla,
Kati gönülleri dahi eriten, çözülmez sanılan düğümleri,
Bir söz, bir bakış, sevgi dolu bir nefesle açar.
İnsanları kati kalpli sanma ey yolcu,
Her gönülde bir zaaf, bir umut, bir aşk kıvılcımı vardır,
Temiz ve saf necip insanlar,
Aramızda yürür, sessiz ve derin.
Gönül kapıları aralanır,
Sevgiyle, merhametle, hoşgörüyle,
Her insanın içinde bir iyilik,
Her kati kalbin ardında bir zaaf, bir insanlık vardır.
Kati kalpli dediğin,
Belki de en çok yaralanan, en çok seven,
En derin yaraları taşıyan,
Bir tebessümle erir, gözyaşıyla çözülür.
Her insanın bir zayıf noktası vardır,
Bir tebessümle evet dedirtecek,
Bir sevgiyle kapılarını açtıracak,
Katı kalpleri dahi eritecek.
Temiz ve saf necip insanlar,
Her yerde, her zaman,
Aramızda, kalplerimizde,
Bir umut ışığı, bir sevgi yumağı, bir insanlık cevheri.
İnsanları kati kalpli sanma,
Her gönül bir cenneti barındırır,
Her kalp bir sevgiye aç,
Her insanın bir zaafı, bir insaniyet izi vardır.
Her insanın gönül kapısını açacak bir söz,
Her insana evet dedirtecek bir tebessüm,
Her kati gönlü eritecek bir sevgi,
Her insanın içinde bir insanlık vardır.
©hasanbey.
H