Kapatmışken gönül kapılarımı sevgiye.
Nasıl da alışmıştım böyle yaşamaya.
Ansızın girdin gönül dünyama.
Erittin yüreğimin buz dağlarını.
Sevdan bastı tüm bedenimi.
Ateşler içinde kaldı yüreğim.
Ne çok özlemiş yüreğim kuş gibi uçmayı.
Aşkın rüzgarıyla oradan oraya savrulmayı.
Yeniden can buldu bedenim.
Artık kapanmasın gönül kapılarım.
Hep sürsün mutlu anlarım.
©zekibiyik
Z