Hava gerektiği kadar soğuktu.
Bu yüzden derin kederlerimi
sıcağı sıcağına içime attım.
Bir de çekilmiş acıları körledim
hüznümün sıvasına.
Tek noktaya çekilmiş ağrılarım sevişirken
hiçbir şeye olan yatkınlığımla.
senelerin seneleri kovaladığı gecelerde
Üzerine açtığım avuçlarım,
yalandan edilmiş dualarımla
yüzüme sıvanırdı.
Ve basit sevinçlere koşan
sebepsiz bir kuşkuydu
şakaklarımdaki nefret.
Rutubeti dinmez bir duvara
Sırt vermiş geçmişimse,
ardında kalmışlığını
avuçlarınla yüzüme çalardı.
Ve yüzüstü duran sevmelerin
bir yaftaydı.
Sanki Üstüme işlediğin bir cinayetti gidişin.
Failini bilmediler benim bildigim gibi
Gıyabında arandın gecelerce
Ve hükümsüzdü önünde durduğum secde
Senin fırtınanda
Bir mülteci endişesi taşınırken sırtımda,
O günah gecesinden kalma gebeydim yokluguna
Bir ihtilal karmasasında
hayal meyal
ardım sıra silüetlerin
tutuşurken kollarıma.
İzmir kokan celladım
Yaftamı sen astın çıplak boynuma.
Ardım sıra dur yeter ki bileğim
Sevda kelepçesi sıkar artık dara geldi yüreğim
Kalırsa vehmin kalsın gecemde
Bırak bu gönül sehbamı
ben, kendim çeleyim
Kenan ışlak✍️
©susuyorum.
S