Bir Yudum Çay, Bir Dilim Acı
Gönül, çayımız kalsın yarım bardakta,
Ashabın fedakarlığı dolsa bakışlarda.
Habibin izinde, Taif'in taşları,
Sineni yaksın, gözlerin yaşarsın.
Zeyd'in feda sevgisi, bir kalkan misali,
O'nu korudu, düşmanlardan saklı.
Sen ne feda edersin, ey gönül bu yolda?
Hasret ateşi yansın, dağlarca sevda.
Ashab-ı Kiram, semavatın yıldızları,
Aydınlatır dünyamızı, nurlu bakışları.
Onların izinde ilerle, menzile var,
Şeytanın tuzaklarından, sakın ola aldanma sakın.
Nuh'un sekiz yüzyılı, bir an gibi geçti,
Han'a giren çıkan, bir yolcu misali göçtü.
Sen üzülme bu dünyaya, ey gönül bîçare,
Asıl vatanın ahiret, orada bul ebedi saadet.
Adem, Nuh, Lut, İbrahim, hepsi birer rehber,
Zorluklara göğüs gerdiler, oldular bize örnek.
Sen de onlar gibi ol, ey gönül asil,
Masumiyetinle sığın Allah'a, kul ol, teslim ol.
Bu dünya bir üç günlük panayır, bir oyun gibi,
Sonunda hepimiz gideceğiz, ebedi bir yurda geri.
Gönlünü boşuna üzme, dünya malına tamah etme,
Asıl varlığın ahirette, onu kazanmaya bak her an, her nefes.
Ey gönül, dinle bu sesi, uyan bu uykudan,
Dünyanın geçiciliğini, ahiretin sonsuzluğunu anla.
Ashabın izinde ilerle, Hakk'a teslim ol,
Fedakarlık et, sevgiyle dol, huzuru bul her an.
©hasanbey.
H