Bazı insanlar koklanılan koku gibidir,
Hoş gelir ilk anda, büyüler anlık hevesle,
Ama pek uzun sürmez, uçup gider zamanla,
Tıpkı dostluklar ve arkadaşlıklar gibi,
Kimi sadık çıkar, kimi vefasız,
Her biri kendi yoluna gider, bir rüzgar gibi savrulur.
Bazı insanlar gül gibi kokar, güzeldir,
Yanında kalmak sevgiyle kalmaktır,
Huzurla bütünleşmek, mutlu olmaktır,
Mutluluğun sırrı, iksiri gibidirler,
Böyle dostlardan ayrı kalmak,
Bir ömür boyu süren bir hakarettir.
Bazı insanlar insan vücudunda,
Teninde, kalbinde bir hastalık gibidir,
İnsanı hep yorar, dinden imandan alı koyar,
Onlardan kurtulmak dünyada huzur,
Ahirette ise ebedi saadettir.
Bazı insanlar sancak gibi, bayrak gibi,
Vatan gibidir, yüreğinde sevda taşır,
Onlar sadıkane insanlardır,
Onlardan ayrılmak sıladır, gurbettir,
Hasrettir, her daim özlemindir.
Bazı insanlar tenin, kalbin, bedenin ruhu gibidir,
Eksikliğini tamamlar, bir bütündür,
Et ile tırnak gibi, bir nefes gibi,
Onlardan ayrılmak ya gönülde deprem,
Ya da ölümdür, korktuğun her neyse,
Bir gün gelir kapına, aniden çöker karanlık.
Bazı insanlar bir mum ışığı gibidir,
Karanlığı aydınlatır, yolları gösterir,
Ama rüzgarın önünde titrer, söner,
Dostlukları kısa sürer, ama hatırası kalır,
Kalbe kazınan bir iz gibi,
Gözden uzak olsa da, yürekten silinmez.
Bazı insanlar yıldız gibi parlar,
Geceyi aydınlatır, yön gösterir,
Ama erişilmez, uzaktır,
Onların dostluğu bir hayaldir,
Ama bu hayal bile güzeldir,
Umut verir, yol gösterir.
Bazı insanlar güneş gibidir,
Varlıkları hayat verir, ısıtır,
Ama bazen fazla yakar,
Dostlukları yoğun ve güçlüdür,
Ama dikkat etmezsen,
Kavurur, yakar, kül eder.
Bazı insanlar yağmur gibidir,
Bereket getirir, can verir,
Ama fazlası sel olur, yıkar geçer,
Dostlukları dengededir,
Ne az ne çok, tam kıvamında,
Onlardan ayrı kalmak,
Susuzluktan çatlamış bir toprak gibi,
Çöl olur, çoraklaşır.
Bazı insanlar rüzgar gibidir,
Serinlik verir, ferahlatır,
Ama fırtınaya dönüşürse,
Her şeyi alır götürür,
Dostlukları değişkendir,
Bazen tatlı bir esinti,
Bazen yıkıcı bir kasırga,
Onlardan ayrı kalmak,
Bazen huzur, bazen hüzündür.
Bazı insanlar kök gibi derindir,
Toprağa bağlı, sağlam, güçlü,
Onların dostluğu kolay kolay sarsılmaz,
Onlardan ayrılmak,
Bir ağacı kökünden sökmek gibidir,
Hayatı yerinden oynatır,
Yürekte büyük bir boşluk bırakır.
©hasanbey.
H