°°°
Hiç tatmadığım o mutluluk dudaklarımın kenarındaydı,
Bir dağın gölgesinde kalmış gibiyim,
Hoyrat rüzgarlara maruz kalıp,
Güneşe , yağmura hasret gibi.
Karanlığın en ücra köşelerinde vücudum acı ile ezilmiş,
Hayde gönül yoluyla duysana beni !!
Ah.. Gecenin ayazı ne de donduruyor bedenimi,
Günleri geçiştirmeye mahkummuşum gibi,
Her saniye,azala azala gözyaşlarım da
boğuyorum seni,
Belki de bir volkan dı içimizde
coşan nehirler,
Coştukça biraz daha taşıp aktık..
Ay ışığı gökyüzünden boşalırcasına aydınlatıyordu oysa içimizi,
Ve
gözbebeklerinin derinliklerinde seni çiziyordu,
Ne fırtınalar,ne fırtınalar oldu coşan nehirde,
Baharlar gelip geçti,renk renk çiçekler açtı,
Masmavi gökyüzünden ne özgür
martılar uçuştu,
Ama benim gönlüm hala hazandaydı..
©ebrulimsi_
E