1

Gönül yorgunu

Nasır tutan ellerim değil kalemim
Çaresizliğimi haykıracak tek kelime yok
Fırtınalı denizleri göğüslemişken
Bir damla gözyaşında boğuluyorum
Zaman durmuş ama ben yaşlanıyorum
Yaşamakla katlanmak arasında biryerdeyim
Hıncını alamamış öfke misali
Kaybetsem bile direnmekteyim
Gözlerimden kaybolan parıltıyı
Aynalarda arıyorum
Ruhuma işleyen bu dinginliği
Hiçbir inziva dindiremedi
Yorgunluğun âlâsına kapıldım
Bu defa yorulanın adı gönüldü
Yol hep bitmeyecek gibi görünürdü
Aşkın sonu ayrılıksa benimkisi ölümdü
©saudade.rt