Ne vakit özlese yüreğim seni
Bir şiir düşüyor gecenin ıssızlığına
Kelimeler kendi dağarcığında
Dar ağacına asıyor kendini
Vuslat düşmüş bir kör kuyuya
Ne geleni var ne gideni
Şiirlerime sinmiş intihara meyilli kelimeler
Sıyırılıp vaz geçiyorlar acı dolu bedenlerinden
Ne Anka dirilir küllerinden
Ne zaman seni vurur yeniden
Hadi şimdi ağlasın sessizlikler
Bak
Düşüyorum şimdi bir sağır cümleden
Ve
Sen bilmiyorsun ben ölürken bile şiirimin sen koktuğunu
Hüzüne yenilmeden düşmüyor göz yaşı
İçe kopan feryadı düşürmüyor bakışlar
Yenildim daha ne söyliyeyim
Beklemek ile vuslatın kayıp olduğu yerdeyim.
________________________________
©gönüldaş
G