Gördüğüm en güzel dünyaydın sen ,
Hiç bitmesin istediğim içine girip sonsuza dek kaybolmak istediğim bir dünyamdın .
İçimde bir dünyasın kimsenin görmediği en derin yerlerdesin .
Kalbimin , afilli kahramanı benim dünyamın kara şavolyesi nedir bu savaşın benimle teslim ol artık .
Ya da ben teslim edim kendimi sana .
Düşüncelere dalmıştım gene onu, çiziyordum parmaklarımın arasındaydı yüzü yere baktım çizdiğim resme baktım sakalarının detayına kadar onu çizmiştim . Bir kaç kalem dokunuşu lazımdı eksik parçaları tamamladım işte benim Kara Şavolyem , tam karşımdaydı ben neredeydim bu resim de kalbine baktım ilk yokladım orayı. Yoktum orada sonra o kapkara kömür gözlerine baktım benim yerim oraydı gözlerindi sol gözündü . Kalemimi oraya yönlendirdim . Beni çizmeye başladım. Önce dağınık saçlarımı sonra yüz hatlarımı sonra senin kirpiklerini, benim parmaklıklarımı yaptım . Oradaydım gözlerinin esaretindeydim . Kalbin kabul etmemişti beni ama gözlerin anca esir olursan girersin dedi direnmedim gözlerine dedim ki müebbet et beni buraya . Kabul etti gözlerin .Aldı beni içine
Sen , Kara Şavolyem dinle her gözlerine baktığında beni orda bulacaksın sadece bak gözlerine ben oradayım . Şu an napıyorsun bilmiyorum . Kalktın mı yorgun musun onuda bilmiyorum . Tek birşey biliyorum sadece aynaya baktığın an gözlerine baktığın an beni orda bulacaksın . Sadece bak olur mu bir kez bak bir kere bak
....
©hiracan
H